Odmiana czasownika cogere (Łaciński)
cogeregromadzić, zbierać, zmuszaćnieregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cogō | |
| tū | cogis | |
| is/ea/id | cogit | |
| nōs | cogimus | |
| vōs | cogitis | |
| eī/eae/ea | cogunt |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cogēbam | |
| tū | cogēbās | |
| is/ea/id | cogēbat | |
| nōs | cogēbāmus | |
| vōs | cogēbātis | |
| eī/eae/ea | cogēbant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cogam | |
| tū | cogēs | |
| is/ea/id | coget | |
| nōs | cogēmus | |
| vōs | cogētis | |
| eī/eae/ea | cogent |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | coēgī | |
| tū | coēgistī | |
| is/ea/id | coēgit | |
| nōs | coēgimus | |
| vōs | coēgistis | |
| eī/eae/ea | coēgērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | coēgeram | |
| tū | coēgerās | |
| is/ea/id | coēgerat | |
| nōs | coēgerāmus | |
| vōs | coēgerātis | |
| eī/eae/ea | coēgerant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | coēgerō | |
| tū | coēgeris | |
| is/ea/id | coēgerit | |
| nōs | coēgerimus | |
| vōs | coēgeritis | |
| eī/eae/ea | coēgerint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cogam | |
| tū | cogās | |
| is/ea/id | cogat | |
| nōs | cogāmus | |
| vōs | cogātis | |
| eī/eae/ea | cogant |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | cogerem | |
| tū | cogerēs | |
| is/ea/id | cogeret | |
| nōs | cogerēmus | |
| vōs | cogerētis | |
| eī/eae/ea | cogerent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | coēgerim | |
| tū | coēgeris | |
| is/ea/id | coēgerit | |
| nōs | coēgerimus | |
| vōs | coēgeritis | |
| eī/eae/ea | coēgerint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | coge | |
| nōs | cogite | |
| vōs | cogite |
cogere — najczęstsze pytania
Czy cogere to czasownik regularny?
Nie — cogere to czasownik nieregularny (Łaciński), więc część form nie przyjmuje standardowych końcówek.
Co znaczy cogere?
cogere to czasownik (Łaciński) oznaczający „gromadzić, zbierać, zmuszać”.