Odmiana czasownika parō (Łaciński)
parōprzygotowaćregularny
Praesēnsczas teraźniejszy
Czynności dziejące się teraz lub nawykowo.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parō | |
| tū | parās | |
| is/ea/id | parat | |
| nōs | parāmus | |
| vōs | parātis | |
| eī/eae/ea | parant |
Imperfectumczas przeszły niedokonany
Czynności trwające lub nawykowe w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parābam | |
| tū | parābās | |
| is/ea/id | parābat | |
| nōs | parābāmus | |
| vōs | parābātis | |
| eī/eae/ea | parābant |
Futūrum Iczas przyszły
Czynności, które się wydarzą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parābō | |
| tū | parābis | |
| is/ea/id | parābit | |
| nōs | parābimus | |
| vōs | parābitis | |
| eī/eae/ea | parābunt |
Perfectumczas przeszły dokonany
Czynności przeszłe mające związek z teraźniejszością.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parāvī | |
| tū | parāvistī | |
| is/ea/id | parāvit | |
| nōs | parāvimus | |
| vōs | parāvistis | |
| eī/eae/ea | parāvērunt |
Plūsquamperfectumczas zaprzeszły
Czynności zakończone przed inną czynnością przeszłą.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parāveram | |
| tū | parāverās | |
| is/ea/id | parāverat | |
| nōs | parāverāmus | |
| vōs | parāverātis | |
| eī/eae/ea | parāverant |
Futūrum Perfectumczas przyszły dokonany
Czynności zakończone przed przyszłym momentem.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parāverō | |
| tū | parāveris | |
| is/ea/id | parāverit | |
| nōs | parāverimus | |
| vōs | parāveritis | |
| eī/eae/ea | parāverint |
Subiūnctīvus Praesēnstryb łączący czasu teraźniejszego
Życzenia, wątpliwości i możliwości w teraźniejszości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parem | |
| tū | parēs | |
| is/ea/id | paret | |
| nōs | parēmus | |
| vōs | parētis | |
| eī/eae/ea | parent |
Subiūnctīvus Imperfectumtryb łączący czasu przeszłego
Sytuacje hipotetyczne lub nierzeczywiste w przeszłości.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parārem | |
| tū | parārēs | |
| is/ea/id | parāret | |
| nōs | parārēmus | |
| vōs | parārētis | |
| eī/eae/ea | parārent |
Subiūnctīvus Perfectumtryb łączący dokonany
Zakończone czynności hipotetyczne.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| ego | parāverim | |
| tū | parāverīs | |
| is/ea/id | parāverit | |
| nōs | parāverīmus | |
| vōs | parāverītis | |
| eī/eae/ea | parāverint |
Imperātīvustryb rozkazujący
Rozkazy i prośby.
| Osoba | Koniugacja | |
|---|---|---|
| tū | parā | |
| vōs | parāte |
parō — najczęstsze pytania
Czy parō to czasownik regularny?
Tak — parō to czasownik regularny (Łaciński) i przyjmuje standardowe końcówki swojej grupy.
Co znaczy parō?
parō to czasownik (Łaciński) oznaczający „przygotować”.